Değerli yazarımız Ahmet Rasim bu kitabında çocukluk günleriyle, özellikle de okul günleriyle ilgili anılarını bir araya getirmiş. Ahmet Rasim’in güldürücü bir anlatımla kaleme aldığı bu öyküleri okuyunca, o günlerde çocuklara ne yanlış, ne ilkel bir eğitim verildiğini görecek, üzüleceksiniz...
Şiddet
İfade / Açıklama: Sesin yükselmesiyle birlikte kalfa da tepemize dikilmişti. Bana, bir şamar... (s. 22)
Alay etmek.
İfade / Açıklama: "Anlat bakalım, hoca nasıl dövüyordu," dedi. Bende iyice anlatırsam belki derdime deva olur düşüncesiyle bütün varlığımla anlattım. Sonuç ne olsa beğenirsiniz? Bıyıklarını bura bura "kah, kah, kah" gülmez mi? (s. 58)
Uygun olmayan ceza
İfade / Açıklama: Dersini bilmeyenler kuru ekmek yeme cezasına çarptırılırdı. Yani yemekhanede herkes yemek yerken, o ayrı bir sofrada yalnız ekmek yerdi. (s. 82)
Uygun olmayan ceza
İfade / Açıklama: Çocukları hücre denilen bir yere kapatarak, gece de karanlıkta tek başına orada bırakmak ve korktuğunda da yalnız bırakmak, seslendiğinde ses vermemek, onların ruhsal gelişimine uygun değildir. (s. 88)
